Tuesday, August 10, 2010

خواب را دریابیم که در آن دولت خاموشی‌هاست



با تو چه زندگیایی که تو رویاهام نداشتم

تک و تنها بودم امّا

تو رو تنها نمی‌ذاشتم

چه سفرها با تو کردم

چه سفرها تو رو بردم

دم مرگ رسیدم امّا

به هوای تو نمردم.



1 comment:

golbonmol said...

مثل قالیچه مادربزرگمه که سالها توی هشتی خونه خاله ام بود
کشته اون سوتینتم!!!ببخشیدا