خدایی بین ما زندگی می کند که او را نمی شناسیم
صدای ساز این خدا را می شنویم و بعد گوشهایمان را با دو دست محکم می گیریم
چشم هایمان را می بندیم که دستهای این خدا که ماهرانه بر روی سیم ها حرکت می کند را نبینیم!
صدای تپش قلب هایمان را نمی شنویم
دست هایمان نبض دستی را حس نمی کنند
چشم هایمان حقایق را نمی بینند
و آنگاه خدا را انکار می کنیم

آیا هنوز انسانیم ؟