هر چی فکر کنی حدس می زدم جز این یکی
چقدر دیشب حرص خوردم که چرا شبنم و سیاوش جواب اس ام اس منو ندادن؟
فکر می کردم : یعنی اینقدر ارزش ندارم که یه زنگ بزنن و بگن : نه الینا! نمی تونیم بیایم؟؟؟
الیکا گفت که بابا ول کن! با هم می ریم....من و تو و نوشین و پارین!

دلم می خواست کسایی که دوست دارم باشن...ولی

امروز صبح با پارین قرار گذاشتم
رفتم
نمی خوام خیلی توضیح بدم که کیا بودن و من چقدر خوشحال شدم
یه سری احساس ها هست که باید توی قلب آدم بمونه و باید به آدمش گفت
این جوری نمی شه
پارین .... پارین ..... پارین
من همیشه عاشق تولد بودم . از بچگی تا به حال ..... همیشه دوست داشتم سورپرایز شم !!!! و هیچ کس منو هیچ وقت سورپرایز نکرده بود .... نمی دونین چه حسی به آدم دست می ده وقتی می بینی که همه کسایی که دوست داری برای خوشحالی تو از همه چی زدن و برای تو اومدن
همیشه قبل از سال تحویل و قبل از این که بخوام کیک رو فوت کنم به آرزو هام فکر می کنم ..... این بار آرزو کردم که اون جمع همیشه همینطور بخندن و شادی اطرافیانشون براشون مهم باشه و همیشه همنطور صمیمی باشیم و خوب
نمی دونم دیگه چی باید بگم
فقط می دونم که عالی بود و ...... عالی بود
از همه ممنونم
از پارین و الیکا ی مهربونم ٬ از آرش و شبنم و سیاوش عزیز ٬ از نجوای با نمک ٬ از مریم و پروانه که مثل فرشته ی واقعی هستن برای من ٬ سارای هنرمند و پولاد مهربون و خندون...... و در آخر از پویای عزیزم که همیشه برام بهترین برادر و هم صحبت بوده
مرسی

پارین جون بازم ممنون .... من حالا حتما برای امر خیر خدمت می رسم
الیکا جونم مرسی از کادوی به درد بخورت
و باز مرسی از همه و همه

خلاصه براتون بگم که این مرض سورپرایز کردن دامن گیر این جمع شده
خدا به فریاد برسه