بوی باران ٬ بوی سبزه ٬ بوی خاک
شاخه های شسته باران خورده ٬ پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگ های سبز بید
عطر نرگس ٬ رقص باد
نغمه ی شوق پرستو های شاد ٬ خلوت گرم کبوتر های مست
نرم نرمک می رسد اینک بهار
خوش به حال روزگار

بازم سلام
روزهای آخر زمستون رو می گذرونم . توی خیابان مردم هم به سرعت عقربه های ساعت حرکت می کنند
زمستون داره می ره . دیگه دست ها در گریبان نخواهد بود . امید آنکه سلامت را باز پاسخ دهند
دارم می رم سفر و شاید دسترسی به اینترنت نداشته باشم و فکر کردم به پیشواز رفتن تبریک سال نو ایرادی نداره .

سالی که گذشت ٬ برای من پر از سیاهی و سفیدی و خوبی و بدی بود . پر از خنده و گریه و تنهایی

سال 84 هم تمام شد
گرمای آتش چهارشنبه سوری دوباره وجود یخ زده ی مرا گرم کرد و زردی و سرخی رو به تساوی برای خودم تقسیم کردم . کینه ها را در آتش ریختم و بر آتش شادی ها دامن زدم . قطرات اشکم آتش را خاموش نکرد و بر خلوص آن افزود و من همچنان هستم . شاید تنها ولی

شب ها همچنان بیدارم و سایه روشن صبح را با تمام وجود می بلعم .
باز هم سایه روشن زندگی من
امسال من گم شدم . من تنها شدم . من آگاه شدم . به قول دوستی : گاه باید گم شی تا دوباره خودت رو پیدا کنی و گاه باید ببازی تا برنده ی این بازی باشی
و من تجربه کردم . روز ها و شب های سختی رو گذروندم ٬ در تنهایی ٬ در تاریکی ٬ در ترس و نگرانی های بی پایان . گاه افسوس و حسرت دستی رو می خوردم که سرمای روحم را از من بگیرد ٬ باشد که سرمای صدایم نیز از میان برود ولی.....
صبر کردم و صبر کردم . چقدر کتاب خوندم . بیشتر از کتاب خوندنم فکر کردم و بیشتر از هر دو تنها بودم و باز می خواندم : من به سرگردانی ابر را می مانم . من به بی سامانی باد را می مانم

سینه ام آینه ای بود ٬ پوشیده از غبار غم و گاه تنهایی و سکوتم با لبخندی غبار از آینه می زدود .

سال جدید نزدیک است و تهران همچنان دودآلود و مردم همچنان گرفتار و ایران همچنان....
بیایید سال جدید را با بهترین آرزوها و بزرگترین عشق ها و بی انتها ترین دوستی ها شروع کنیم. هر روزمان را با موسیقی خاص خود شروع کنیم و کینه ها را از دل پاک کنیم ٬ چرا که ما ساده ایم .

الینا مصدق