Wednesday, January 28, 2009

نهم بهمن هشتاد و هفت

زمانی با تکه ای نان سیر می شدم
و با لبخندی به خانه می رفتم
اتوبوس های انبوه از مسافر را دوست داشتم
انتظار نداشتم کسی به من در آفتاب
صندلی تعارف کند
در انتظار گل سرخی بودم
احمدرضا احمدی
Posted by at
Labels:

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)