هشتم ِ بهمن ِ هشتاد و هفت

هوا که گرم می شه منم گرم می شم . یه پیژامای سرخابی خریدم که راه راهه . موهام هم خیلی بلند شده . امروز اینقدر خوشحالم که خدا می دونه . همه چیز عالی ِ عالیه . دیروز با صبا رفتیم پیاده روی و مثه همیشه یه قهوه و کیک هم خوردیم تو کافه و کلی گپ زدیم . از ارنست بارلاخ گرفته تا کیفای جمعه بازار ، از نمایشگاه ِ راه ابریشم و سالگرد ِ مرگ فروغ تا تلویزیون بی بی سی و سفر صبا به پاکستان و سفر دو تاییمون به بندرعباس واسه عکاسی . از اون جایی که ملا گاهی کارای مُلایی می کنه ، صحبتمون نصفه نیمه رها شد و من برگشتم خونه . خونه این روزا خیلی شولوغه و من برای فرار ز سر و صداها می رم پیش صاد ، شاملو و آقای نون و .... خلاصه این روزا روزای تمیز و خوبین . پر از آهنگ و موسیقی و حرف و حدیث و خندن . یه گلدون هم می خوام بگیرم که توش گل بکارم .. که هر بار نگاش می کنم یاد این روزی خوب بیفتم و شاد شم .
با غزال کافه های قدیمی رو بایکوت کردیم . یه کافه ی جدید ( و البته خیلی قدیمی ) رو کشف کردیم که یه روز در میون می ریم . الیکا هم که ... (هاهاها) . فرشته اس آقا جان ، فرشته . این روزا عالی و عالی آکاردئون می زنه . وقتی می زنه اونقدر باهاش داد می زنم که صدای دکتر مصدق رو در آوردم : " کر شدم ، چقدر عربده می زنی با اون صدای نخراشیده ات . " ، من از ته دل قهقهه می زنم .
صاد تازگیا خیلی بلند می خنده . منم از خنده هاش می خندم . راستی صبونه خوردن ِ من و صوبا که همیشه تو اردک آبی جریان داره ، هنوز پابرجاس و هر بار اتفاقای جالبتری بش اضافه می شه . مختار میگه : تو زودتر از زمان حال حرکت می کنی ... راس می گه ! حالا مگه فرق می کنه ؟ اصلا مگه واسه کسی مهمه ؟! فراموش کن بابا .
ابرای آسمون کپل و سفیدن . دو ساعت دیگه دار و دسته میان این جا دنبالم میریم عکاسی . یه جای بکر .