زپرت ِ پُست

ساعت دوازده ظهر به وقت خودمون‌، چیز میزای آقای نون رو بردم پُست خونه و پست کردم به غربی‌ترین نقطه دنیا. آقاهه گفت دو هفته طول می‌کشه تا برسه به دستش. یعنی از ایران که این وسط مَسَطای نقشه‌اس تا غربی‌ترین نقطه دنیا‌، دو هفته راهه. اونم تازه با پُست زِپِرتی ایران. اگه با تی اِن تی می‌فرستادم که چه بسا سه روز دیگه یه کارتون قهوه‌ای با اون دستخط افتضاح من که روش چسبیده دم خونه آقای نون بود. اما راستش نطفه ما رو گویا شخص حضرت ایوب بریده، نه دکتر غروی خدا بیامرز. پس با همین پست زپرتی می‌فرستیم و هر شب با فکر اینکه نکنه این همه زحمت یهو گم و گور شه و به دسته یه آقای نون دیگه برسه‌، می‌خوابیم.

تا دو هفته دیگه ببینیم چی می‌شه.