در دست هایت
همان آواز دشتی پنهان است
بی آنکه بدانی
بی آنکه بنوازی
هرس می کنی
درختان تنومند
جنگل رویاهایم را
و
من با کلماتت
آهسته
در تو می پیچم.
نکند پیچک جنگل ت
کارش را
بهتر از من
بلد باشد!!!
نگرانم.
دستهایت را
به من بده
ادعای پیامبری
خواهم کرد.
Post a Comment
No comments:
Post a Comment