Friday, September 08, 2006

نسترن ممنون

ما
من و تو
دست هایمان جورکش همه ی غم هایمانند .
قلب هایمان می شکنند
روحمان فرو می ریزد
امیدمان سراب می گردد
غرورمان.....
غرورمان سنگباران می شود
و ما
گریزی نداریم جز این دست های کوچک پر کار

ساز بزن رفیق
بزن
در دستگاهی بزن که غم درش خوب می خواند
و من قول می دهم
قول ٬ قول که از همیشه محکمتر بنویسم


No comments: