چیپس فلفلی

Saez - Thème I (partie 1)

2012-01-31T06:04:00.000-08:00

آدم حراف و بی‌حرف

2012-01-19T01:31:00.000-08:00

همه چیز برای من از کلمه شروع می‌شود. حرف. صدا. گفتگو. بااین‌حال زمان‌هایی هم پیش می‌آید که دریایی از حرف باشم و لال بمیرم. (که این اواخرخیلی پیش آمده)؛ اینگونه هستم که دوست دارم اطرافیانم را روزانه ببینم و در موردمسائل روز، اتفاقاتی که پیرامونم می‌افتد و مشکلات و مصائب دنیا حرف بزنیم. منظورماینست که اینگونه ارتباط داشتن با کسانی که دوستشان دارم را می‌پسندم.

دوست داشتن ِ کسی که در شهر و دیار ِ من نیست این امکان رااز من گرفته و روزهایی را با دلتنگی و افسوس جایگزین آن کرده است که گاهی تحمل آنبسیار سخت می‌شود. مثل دیروز و پریروز. اوضاع مملکت خیلی بهم ریخته شده و مامجبوریم همه نگرانی‌هایمان را از پس صفحه مونیتور به هم منتقل کنیم. دو روز پیشآنقدر حرف داشتم که نمی‌دانستم وقتی بهش زنگ می‌زنم، کدام ارجح است؟‍! (در آخر نهتوانستم بفهمم، و نه زنگ زدم!) به جایی رسیدم که حرف‌هایم فراموش شد و فقط می‌خواستماین‌جا بود و من کنارش در "سکوت" می‌نشستم. همه این چیز‌ها بود که دیروزدر ضمن یه ایمیل گفتم که می‌خوام با خودم باشم یه چند روزی. اما چندین ساعت بعد باخوندن تک تک این اخبار، که همه چیز رو غم‌انگیزتر و غم‌انگیزتر می‌کرد، دیدم نمی‌تونماین بین با "خودم" باشم.

روزها خیلی سریع می‌گذرند.

شهرِ عیاشی ها

2012-01-12T10:48:00.000-08:00

ویتمن این شعر را خطاب به نیویورک و به ویژه "منهتن" نوشته است . به گمانم شاعر این را ( وقتی نشسته بر بلندای تپه ای داشته از دور به چراغ های روشن خانه ها وٌ خیابان های شهر می نگریسته ) در شبی که سخت احساس تنهایی می کرده ، نوشته باشد :

شهرِ عیاشی ها
......................

شهرِ عیاشی ها
پرسه گردی ها وٌ خوشباشی ها
شهرِ شما که زیسته ام در میان تان
و از آن روزی سرودی خواهم ساخت غرا
اما نه از جلوه گری هاتان
یا که از سیماچه های فریباتان
از دینی که به گردن تان دارم
و نیز نه از صفِ بی شمارِ خانه هاتان
یا که از کشتی ها که به لنگرگاه
و نه از رنگ وٌ وارنگیِ خیابان ها
یا که از طلوعِ پنجره ها وٌ چیزهای پشتِ آن
و نه از هم سخنی با نخبگانِ شما
یا که از عروسکی که سهم من از شب نشینی هاتان
این ها همه کنار ای منهتن !
این چشمک های تند وٌ پیاپی تو پیام عشق می آید به چشم من
این است دینی که به من داری
عاشقم باش / عاشقِ پروٌپا قرصم همین وٌ بس !

( برگردان به فارسی : مهرداد فلاح )

چیز‌هایی که "او" نیست، کاراهایی که "من" می‌کنم

2012-01-09T09:40:00.000-08:00

پیشتر‌ها هم تجربه‌ این را داشته‌ام که کسی را دوستبدارم‌، که خارج از این مرز و بوم باشد. در این نوع روابط معمولا مدت زمان زیادیبه بیان دلتنگی‌ها و تعریف روز‌مرگی‌ها می‌گذرد و اگر طرفین رابطه خیلی خوش شانسباشند می‌توانند چندباری این کشور و آن کشور هم را ببینند اما معمولا بعد از مدتیرابطه کدر می‌شود و از بین می‌رود.

اما این‌بار برای من متفاوت شده.

امروز داشتم با خودم تمرین می‌کردم که"او" را کمتر دوست داشته باشم. تمریناتم را از ورزش‌های کششی شروع کردم.(تا شاید ذهن بیقرارم کمی آرام شود)‌. بعد از 15 دقیقه نرمش، هنگامی که استخوان‌هایمبه جرق جرق افتاد، شروع کردم چندباری که از دستش ناراحت شده بودم را با جزئیات درذهنم مرور کردم. خودم را در قالب یک دختر ِ قوی ِ حق به جانب قرار دادم و"او" را در قالب مردی دورو (که می‌دانم نیست)، سوء استفاده‌گر (‌که می‌دانمنیست) و چند جین اراجیفی (که می‌دانم نیست) ! برای من که همیشه –حتی اگر هم کسیبوده- تنهایی‌هایم سر جایش بوده کار سختی نبود نقش دختر قوی و حق به جانب را بازیکردن. اما یهو گوشه دلم بنا گذاشت به پیچیدن. آنقدر ناجور دل آشوب شدم که با خودمگفتم خیالی نیست. با این وصف به سنگ مستراح هم نمی‌رسی دختر! اما آروم شد.

الان می‌گویم که چرا اینقدر سرسختانه تصمیمداشتم از "او" چیز‌هایی را بسازم (که می‌دانم نیست). برای آنکه رگ‌هایقلب ِ من ضعیف است. خیلی زود پاره می‌شود. خون به چشمانم می‌ریزد. واحد دردی که مندر طی دل‌ شکستن‌هایم تحمل می‌کنم بسیار بیشتر از دیگران است. (شاید برای همین استکه تا قبل از "او" به خودم قبولانده بودم که باید بیشتر دوست بدارم تادوست داشته شوم).

تمریناتم را از سر گرفتم. این‌بار همانگونه کهنشسته بودم دستم را زیر بلوز تریکو خاکستری‌ام کردم و زیر سینه‌ام را در دستمگرفتم. سعی کردم قلبم را کمی ماساژ بدهم، احساس کردم که باید دوست‌ترش بدارم. نفس‌هایعمیق کشیدم. سعی کردم لمسش کنم. اول کمی خجالت کشیدم. بعد دیدم آن موقع روز کسی درخانه نیست. آرام و بی‌ هول و ولا به ماساژ قلبم مشغول شدم. بهش گفتم که خیلی دوستشدارم. گفتم که وقتی "او" را می‌بینی آرامتر بزن. نگذار صورتم این‌ چنینگُر بگیرد. آرامتر بزن وقتی صدایش را می‌شنوی و آن ابرویش را می‌بینی که وقتی تعجبمی‌کند تا عرش اعلا هم می‌تواند بالا رود. همین‌گونه که آرام آرام این‌ها را می‌گفتمقلبم گروپ گروپ شروع کرد به زدن، محکم و بی‌وقفه. صورتم گُر گرفت. اما قلبم آرامنگرفت. همان‌موقع دیدم که "او" آمده. مثل همیشه. خواستم بهش بگویم کهدوست داشتنش بسیار ساده‌ است، (که خودش زودتر گفت)؛ خواستم بگویم که در حال تمرینبودم تا شاید بتوانم کمتر دوستت بدارم ( که خودش گفت هر روز بیشتر دوستت دارم).

الان تحقیقا دو ساعت و چهل و پنج دقیقه از آخرینصحبت ما می‌گذرد و نفس ِ من هنوز بالا نیامده است.

الینا- واسط دی 90

PMS and After That!

2012-01-05T11:46:00.000-08:00

We all live in the world which sometimes just doesn’t playby our rules . I just had one of those !
I made a complete fool of myself by bitching around the one that I love , and Iacted like a total jerk; Then to make myself feel better I sent him an e-mail(which he hasn’t answer it yet) and acknowledged how sorry I was .
It’s been like 8 and half hour that I’ve been sitting here , gazing at themonitor , wishing desperately to see his answer , but as it shows he hasn’t gothome yet (I hope this is the true version) ; And also his cell is out of orderso I just can’t call him !!!

Yeah . That’s how my fifth day of January was . Silent ,smooth , not ending !

I acted like a child ; And I hate me for that .
It’s just the fucking period.

ظرف الحال

2012-01-03T13:29:00.000-08:00

آیا کسی هست که بتواند ظرف هر چیز را به من نشان دهد؟

این‌که چه مقدار خوبی بس است؟ چه مقدار اخم کافیست؟ گفتنچند بار "دوستت دارم" بس است؟ و تا کی متنفر باشم؟ چقدر بیخیالی احتیاجاست؟ آیا کوتاه آمدن شامل این ظروف هست؟ تا کجا؟ چند بار؟

لطفا اگر کسی صاحب این ظروف را می‌شناسد، کوتاهی نکند. رفیقباشد. معرفی کند.

برای روز آخر پاییز نود

2011-12-29T11:18:00.000-08:00

درست 47 دقیقه است که پاییز تمام شده. هوا بسیار سرده. یعنیتا وقتی که آفتاب توی آسمونه، گرم و خوبه. اما لحظه‌ای که آفتاب می‌ره تا مغزاستخون آدم تیر می‌کشه از سرما. امروز مجبور شدم یه 50 دقیقه توی صف تاکسی منتظرباشم و اونقدر کیوسک و 127 توی گوشم عربده کشید که خودم کلافه شده‌ بودم. بدو بدواومدم خونه و رفتم زیر دوش آب داغ. همونطوری یه ده دقیقه وایستادم اون زیر و به انگشتایپام نگاه کردم که هر کدوم ساز خودشون رو می‌زنن.

در این روزهای زمستانی من خیلی حرفی برای گفتن ندارم. اگهکم می‌نویسم برای اینه که کلمه کم آوردم. به جاش دستانم پر حادثه‌تر شده‌اند.دنبال کاغذ و مداد و روان‌نویس تا خط خطی کنن.

اما سکوت این‌بارم با دفعات قبل متفاوته. این‌بار همه چیشفرق داره.

Through the adventure of your lips

2011-12-26T11:02:00.000-08:00

It was the lip biting. Honest, hands down, it was the first time we kisses and you nipped at my lip. It was on the couch, you know that one, white, deep worn in cushions, an early ikea attempted at comfort. It was tentative, as all first deep kisses are at first. At least the ones that you have been waiting to take. Calculating the risks. Finally I had moved forward, a quick brush, then a force. Full nature, like the sweep of longing that moves in your body when you see a sunset. Eyes bursting open, that first kiss. The gentle movement of your hand on my face. Then more. The steady feel of your arm around my back, the firm grasp of your fingers. Pulled. Not swept away or sucked. It was as if I was pulled towards you with an uncontrollable pull. As if by some rhyme or reason I could memorize the way my chest pressed against your, how my fingers fit yours, how my lips met yours.

As if I was meant to learn those things, to practice them, to perfect them. My skin ached. My bones burned. To yearn. As if I had touched you this way before and had mourned the loss of the feeling only to long for it in it’s absence.

How in this first moment of kissing did I feel that much. I urged those feelings to be patient. Don’t fall to fast. Don’t seek something that may not last. Then the nibble, the nip, the slight snap as you snagged my bottom lip in your teeth. Then I knew, like the way I know that speeding the car up one a small hill will product the roller coast like jolt in my stomach. I knew. I became aware what I had to do. So I bit back.

Then it was a whole other world. One based on competitiveness, exhilaration, thrill. Perhaps here was fun to be had. Serious when need be, aggressive the next, perhaps for a moment or two hilarity. Fission.

It no longer became about weighing the risks, instead about an uphill race between a pair of running partners, competition, thrill, and the challenge of the hill, the knowledge you have an equal right next to you.

I knew as soon as you challenged, that this would be an adventure.

2011-12-20T07:20:00.000-08:00

انگار ناباورم.

نمی‌دونم باید چیز‌هایی که دور و برم اتفاق می‌افته و حرف‌هاییکه زده می‌شه رو باور کنم یا نه. از طرفی احساس می‌کنم که باید اعتماد کنم. مگراین‌که غیرش ثابت شه، اما از طرفی هم با خودم می‌گم نکنه که چارچنگولی، زمانی باحقیقت ماجرا روبرو شم که مهر "سادگی" بر پیشونی‌ام خورده باشه.

نمی‌دونم باید باور کنم یا نه.

می‌ترسم.

ناباورم.

نرسیده به شب ِ یلدا.

دسامبر این‌جاست.

2011-12-06T11:35:00.001-08:00

این روز‌ها، از اون روزاست که من باید بنویسم‌.خیلی هم باید بنویسم. اما نمی‌تونم. نمی‌دونم چی باید بنویسم. دوست دارم که این‌جابودین و من یه مشت کاغذ و نوشته و موزیک و عکس رو می‌ریختم جلوتون، خودتون سر فرصتمی‌نشستین و اینا رو روق می‌زدین و می‌دیدین که چی شده و من توی چند هفته از کجابه کجا رسیدم.

اگه صداها رو بشنوین میزان طپش (تپش؟) قلب روخودتون می‌تونین اندازه بگیرین. اگه نوشته‌ها رو بخونین دلتون می‌ریزه پایین. اگرمکه عمری باقی باشه و خودم براتون بگم که اونقدر هیجان زده می‌شین که بالا و پایینمی‌پرین، مثه الان ِ من. اصن نمی‌دونم از کجا براتون شروع کنم. با چه لحنی براتونبگم؟ اصن موضع خودم رو چه جوری براتون تعریف کنم؟

شاید هنوز باید سکوت کنم. شاید هنوز وقتشنرسیده. شما فعلا همینطوری روزها رو شب کنین. اما بدونین که این‌جا یه نفر قلبشتند تند می‌زنه، و گاهی با شنیدن یه صدایی دلش هُرّی می‌ریزه پایین.

این چنین نبود و اما همینگونه خواهد ماند.

وصف ِ یک‌ هزار و یک شب

2011-12-05T13:55:00.001-08:00

طراحی از خودم.

برای بابک عزیزم.

آذر ماه - 1390

Mani Naimi - That's enough دیگه بسّه

2011-12-05T13:34:00.000-08:00

Yasmin Levy - Una Noche Mas©

2011-11-25T05:30:00.000-08:00

Recuerdo tu imagen alejándose
La tierra se hundía bajo mis pies
Fui cayéndome al vacío
Sin poderme agarrar a la vida

¿Cómo pude imaginarme
Que tenía algo que darte?
Y yo en mi madurez y tú
En tu plena juventud
Los años no perdonan

Sólo te ruego que me des
Una noche de amor
Sólo pido una noche más
Que me vuelvas a engañar

Te maldigo para que no puedas llorar
Que tu corazón se vuelva una piedra
Que tu alma pierda su alegría
A la vez que mi cuerpo envejece

Sólo te ruego que me des
Una noche de amor
Sólo pido una noche más
Que me vuelvas a engañar.

Turning point crisis

2011-11-19T06:57:00.001-08:00

نقطه عطف همین جاست که پام رو روش گذاشتم. یه سطح صافه به اندازه کف پام. اما تنها پام و انگشتام روش نیست. همه فکر و ذکرم هم اونجاست. مسولیتش سنگینه.

Turning point crisis

2011-11-19T06:57:00.000-08:00

Sister Hazel - Your Winter / Acoustic HD

2011-11-14T13:16:00.000-08:00

لغت نامه

2011-11-12T00:00:00.000-08:00

چیزهایی است که نامش را "گره" در روابط می‌نامم.

چاهاردهم آبان

2011-11-05T01:04:00.000-07:00

Boy with a chips in his mouth

2011-10-21T14:43:00.000-07:00

My art-work .

از دور روی ماهت را می‌بوسم

2011-10-11T10:23:00.000-07:00

پای هر نامه هنوز

می‌نویسم روی ماهت را

از دور می‌بوسم

اما تو هیچ شباهتی به ماه نداری

از سیب که بگذریم شبیه آخرین عکسی هستی

که از تو دریافت کرده‌ام

زنی نسبتا بالا بلند

با چهل و اندی سال

که می‌پوشاند هر بامداد

کِرِمِ کم‌رنگی

خطوط زیر چشمانش را

عکس پنهان‌ کارت بیش از این

نم پس نمی‌دهد

و رو نمی‌کند غمی را

که پشت آرایشی ملایم

پنهان کرده‌ای

اما نگاه بی‌پرده‌ات به من

که سال‌ها مشق چشمان تو را نوشته‌ام

می‌گوید در آنسوی دنیا

و دور از دست‌های من

رسیده‌تر از سیبی شده‌ای

که حوا

به دست آدم داد.

عباس صفاری

چیزهای دیگری هم هست

2011-10-10T12:06:00.000-07:00

نزدیکتر نیا.‌

همانجا بایست، پُشت ِ همان پنجره...‌
شاید همان کوچه دوم، زنگ ِ اول-‌
نه آوایی‌، نه سخنی.
دردِ من از سکوتِ امشب ِ پاییز نیست.
صحبت از رودی است که در من خروشی مکرر دارد.

‌‌‌‌‌‌‌‌رویایم به فرمانم نیست‌.
دست‌هایت را به رنگی تازه می‌بینم
رنگی که شاید پیشتر ...
رنگی مثل ِ لاژورد.

میان ِ من و این واژه‌های دوباره نوشته شده
دریغا که هزاران داستان و

صدایی نیست!
صدایی نیست !

الینا- مهر 90

Katy Perry - Firework

2011-10-07T23:18:00.000-07:00

The "Niloo"

2011-10-07T10:24:00.000-07:00

Today we had so much fun together , me and Niloo (plus other girls) taking photos for my project!

Thanks to all of you , specially Niloo who stood by my side all the way .

The "eL"

2011-10-07T10:18:00.000-07:00

خورشید خانوم

2011-10-05T07:48:00.000-07:00

کیش

2011-10-03T12:42:00.000-07:00

Hey ! Thanks

2011-09-28T08:25:00.000-07:00

Dear Bahman (dool) : thanks for the doood .
Dear Vodka : Thanks for being there when I cried my eyes out .
Dear Music : Thanks for making me believe I love the sad parts of life as well as the happy moments.
Dear Lovers : Thanks for all the kisses and... (let's not get carried away)
Dear Mom & Dad : Thanks for making me out of love.
Dear camera : Thanks for making my future (while keeping my past)
Dear Sis : Thanks for being the best sister .
Dear Art : Thanks for living in me , so my soul won't feel as lonely as me .
Dear Weed: Thanks for the illusions .
Dear Poems & Lyrics : Thanks for saying all the things which I was unable to find the words for them.
Dear Jeans : Thanks for your colors .
Dear fingers : Thanks for grabbing the pen , so I can draw my first line , my first word.
Dear friends : Thanks for keeping the promise .
Dear Life : Thanks for your being .
Dear voice : Thanks for the notes .
Dear skin : Thanks for your warmth .
Dear kittens : Thanks for your eyes .

eL.
28th of Sep. 2011

11:15 - Quote

2011-09-28T00:45:00.001-07:00

“I am good, but not an angel. I do sin, but I am not the devil. I am just a small girl in a big world trying to find someone to love.”

- Marilyn Monroe

صُبح کمتر از دهم مهر

2011-09-26T23:21:00.000-07:00

کیستی که من اینگونه به اعتماد
نام خود را
با تو می‌گویم
نان شادی‌ام را با تو قسمت می‌کنم
به کنارت می‌نشینم و
بر زانوی تو اینچنین به خواب می‌روم
کیستی که من این‌گونه به جد
در دیار رویاهای خویش با تو درنگ می‌کنم!

احمد شاملو

Not Tuesday

2011-09-25T04:30:00.000-07:00

پِگ

2011-09-21T15:13:00.000-07:00

در ستایش تمام تو

2011-09-20T01:23:00.000-07:00

Moments of life

2011-09-16T22:50:00.000-07:00

When we're dying or have suffered a catastrophic loss, we all move through five distinct stages of grief. We go into denial because the loss is so unthinkable we can’t imagine it’s true. We become angry with everyone, angry with survivors, angry with ourselves. Then we bargain. We beg. We plead. We offer everything we have, we offer our souls in exchange for just one more day. When the bargaining has failed and the anger is too hard to maintain, we fall into depression, despair, until finally we have to accept that we’ve done everything we can. We let go. We let go and move into acceptance.

Grief may be a thing we all have in common, but it looks different on everyone. It isn’t just death we have to grieve. It’s life. It’s loss. It’s change. And when we wonder why it has to suck so much sometimes, has to hurt so bad. The thing we gotta try to remember is that it can turn on a dime. That’s how you stay alive. When it hurts so much you can’t breathe, that’s how you survive. By remembering that one day, somehow, impossibly, you won’t feel this way. It won’t hurt this much. Grief comes in its own time for everyone, in its own way. So the best we can do, the best anyone can do, is try for honesty. The really crappy thing, the very worst part of grief is that you can’t control it. The best we can do is try to let ourselves feel it when it comes. And let it go when we can. The very worst part is that the minute you think you’re past it, it starts all over again. And always, every time, it takes your breath away. There are five stages of grief. They look different on all of us, but there are always five. Denial. Anger. Bargaining. Depression. Acceptance.

If there’s a crisis, you don’t freeze, you move forward. You get the rest of us to move forward because you’ve seen worse, you’ve survived worse. And you know we’ll survive too. You say you’re all dark and twisty, it’s not a flaw, it’s a strength. It makes you who you are.

We assume the really serious changes in our lives happen slowly, over time. But it's not true. The big stuff happens in an instant. Becoming an adult, becoming a parent, becoming a doctor: one minute you're not and the next, you are. Ask any doctor and they can point to the one moment they became a physician. It usually isn't med school graduation day. Wherever it is, nobody forgets it. Sometimes you don't even know anything is changed. You think you're still you and your life is still your life, but you wake up one day and look around, and you don't recognize anything, not anything at all.

We begin life with few obligations. We pledge allegiance to the flag. We swear to return our library books. But as we get older we take vows, make promises, get burden by commitments, to do no harm, to tell the truth and nothing but, to love, to cherish till death do us part. So we just keep running up the tap till we owe everything to everybody.

When we're headed toward an outcome that's too horrible to face, that's when we go looking for a second opinion. And sometimes, the answer we get just confirms our worst fears. But sometimes, it can shed new light on the problem; make you see it in a whole new way. After all the opinions have been heard and every point of view has been considered, you finally find what you're after - the truth. But the truth isn't where it ends, that's just where you begin again with a whole new set of questions.

They say the bigger your investment, the bigger your return. But you have to be willing to take a chance. You have to understand, you might lose it all. But if you take that chance, if you invest wisely the pay off might just surprise you.

We're all susceptible to it, the dread and anxiety of not knowing what's coming. It's pointless in the end, because all the worrying and the making of plans for things that could or could not happen, it only makes things worse. So walk your dog or take a nap. Just whatever you do, stop worrying. Because the only cure for paranoia is to be here, just as you are

No matter how many plans we make or steps we follow, we never know how our day is going to end up. We’d prefer to know, of course, what curveballs will be thrown our way. It’s the accidents that always turn out to be the most interesting parts of our day, the people we never expected to show up, a turn of events we never would have chose for ourselves. All of a sudden you find yourself somewhere you never expected to be and it’s nice, or it takes some getting used to. Still, maybe you’ll find yourself appreciating it somewhere down the line. So you go to sleep each night thinking about tomorrow, going over your plans, preparing for them, and hoping that whatever accidents come your way will be happy ones.

We have to keep reinventing ourselves almost every minute because the world can change in an instant, and there's no time for looking back. Sometimes the changes are forced on us, sometimes they happen by accident, and we make the most of them. We have to constantly come up with new ways to fix ourselves. So we change, we adapt, we create new versions of ourselves. We just need to be sure that this one is an improvement over the last.

Sometimes the past is something you just can't let go of. And sometimes the past is something we'll do anything to forget. And sometimes we learn something new about the past that changes everything we know about the present.

Grey's Anatomy

Total Eclipse Of The Heart - Glee (Lyrics)

2011-09-16T03:11:00.000-07:00

دست

2011-09-14T00:55:00.000-07:00

working broken heart

2011-09-11T05:17:00.000-07:00

با این که قلبم شکسته
اما
خوب کار می کند
هنوز

الینا- شهریور 90

RUN TO YOU-WHITNEY HOUSTON

2011-09-10T00:52:00.000-07:00

I know that when you look at me
There's so much that you just don't see
But if you would only take the time
I know in my heart you'd find
A girl who's scared sometimes
Who isn't always strong
Can't you see the hurt in me?
I feel so all alone

I wanna run to you (oooh)
I wanna run to you (oooh)
Won't you hold me in your arms
And keep me safe from harm
I wanna run to you (oooh)
But if I come to you (oooh)
Tell me, will you stay or will you run away

Each day, each day I play the role
Of someone always in control
But at night I come home and turn the key
There's nobody there, no one cares for me
What's the sense of trying hard to find your dreams
Without someone to share it with
Tell me what does it mean?

(chorus)

I need you here
I need you here to wipe away my tears
To kiss away my fears
If you only knew how much...

حال من از زبان کتاب با تاثیر از رییس جمهور موسوی

2011-09-09T01:16:00.000-07:00

حال من از زبان کتاب :

بابا لنگ دراز
نوشته جین وبستر

زپرت ِ پُست

2011-09-07T02:37:00.001-07:00

ساعت دوازده ظهر به وقت خودمون‌، چیز میزای آقای نون رو بردم پُست خونه و پست کردم به غربی‌ترین نقطه دنیا. آقاهه گفت دو هفته طول می‌کشه تا برسه به دستش. یعنی از ایران که این وسط مَسَطای نقشه‌اس تا غربی‌ترین نقطه دنیا‌، دو هفته راهه. اونم تازه با پُست زِپِرتی ایران. اگه با تی اِن تی می‌فرستادم که چه بسا سه روز دیگه یه کارتون قهوه‌ای با اون دستخط افتضاح من که روش چسبیده دم خونه آقای نون بود. اما راستش نطفه ما رو گویا شخص حضرت ایوب بریده، نه دکتر غروی خدا بیامرز. پس با همین پست زپرتی می‌فرستیم و هر شب با فکر اینکه نکنه این همه زحمت یهو گم و گور شه و به دسته یه آقای نون دیگه برسه‌، می‌خوابیم.

تا دو هفته دیگه ببینیم چی می‌شه.

اتاق انتظار

2011-09-06T00:17:00.000-07:00

این روزها قطعا باب طبع من نیست. نه این‌که اتفاق خاصی افتاده باشدها‌، نه! اما آن اتفاقی که "دلم" می‌خواهد بیفتد‌، نمی‌افتد. یا اگر هم قرار است که آن "اتفاق خوشایند" بیفتد‌، پیش آمدنش بیشتر از حد انتظار کش‌دار شده. حوصله‌ام را سر برده از بس فکر کردم. در نتیجه چندین ماهی است که بنا گذاشتم به کار کردن. نه این‌که منظورم "کار کردن" باشدها، نه! اگر بخواهم حقیقت را بگویم باید از کلمه مرکب ِ "خر کاری" استفاده کنم. این نظام بدین ترتیب پیش می‌رود که هرگونه کار را به هر نحوی سه برابر کنم‌، وسواس کاری را به نهایت برسانم تا وقت و ذهنم آنقدر درگیرش شود که کمرم را خم کند. اما با نهایت شرمندگی باید اعتراف کنم که این روش درمانی تنها برای کسانی جواب می‌دهد که می‌خواهند "هفت" ماهشان را سریع بگذرانند‌‌، چرا که از ابتدای ماه هشتم دیگر جواب نخواهد داد.

من در ابتدای ماه هشتم‌ام.
این روزها اصلا باب طبع من نیست.

Adele - Rolling In The Deep

2011-09-04T10:40:00.000-07:00

Fleetwood Mac - Go Your Own Way (HQ)

2011-09-04T09:57:00.000-07:00

Lovin’ you...isn't the right thing to do
How can I ever change things ...That I feel

If I could ... Maybe I'd give you my world
How can I ... When you won't take it from me

Chorus: You can go your own way Go your own way
You can call it ... Another lonely day
You can go your own way Go your own way

Tell me why ... Everything turned around
Packing up ... Shackin’ up’s all you wanna do

If I could ... Baby I'd give you my world
Open up ... Everything's waiting for you

Chorus
(Instrumental solo)

Chorus

(Instrumental solo)

You can go your own way
You can call it another lonely day
You can go your own way(fade out)

Go Your Own Way Fleetwood Mac Lindsey Buckingham

Glee Cast - Get It Right (Glee Cast Version)

2011-08-30T01:27:00.000-07:00

What have I done? I wish I could run.
Away from this ship going under
Just trying to help, hurt everyone else
Now I feel the weight of the world is
On my shoulders

What can you do when your good isn't good enough?
When all that you touch tumbles down?
'Cause my best intentions keep making a mess of things
I just wanna fix it somehow
But how many times will it take?
Oh, how many times will it take for me?
To get it right
To get it ri-igh-ight

Can I start again with my faith shaken?
'Cause I can't go back and undo this
I just have to stay and face my mistakes
But if I get stronger and wiser
I'll get through this

What can you do when your good isn't good enough?
When all that you touch tumbles down?
[. From: http://www.elyrics.net/read/g/glee-cast-lyrics/get-it-right-lyrics.html .]
'Cause my best intentions keep making a mess of things
I just wanna fix it somehow
But how many times will it take?
Oh, how many times will it take for me?
To get it right

So I throw up my fist
Throw a punch in the air
And accept the truth, that sometimes life isn't fair
Yeah, I'll send down a wish
Yeah, I'll send up a prayer
And finally, someone will see
How much I care

What can you do when your good isn't good enough?
When all that you touch tumbles down?
Oh my best intentions keep making a mess of things
I just wanna fix it somehow
But how many times will it take?
Oh, how many times will it take?
To get it right
To get it ri-igh-ight.

Quotation

2011-08-30T00:04:00.000-07:00

Who knew my subconscious could be such a bitch?

eL.

Jason Mraz & Colbie Caillat - Lucky (Video)

2011-08-28T00:32:00.000-07:00

Music of my life

2011-08-25T01:08:00.000-07:00

You know I've got this theory, there are two kinds of people in the world. There are lyric people and music people. You know, the lyrics people tend to be analytical. You know, all about the meaning of the song. They're the ones you see with the CD insert out like 5 minutes after buying it, pouring over the lyrics, interpreting the hell out of everything. Um, then there’s the music people. Who could care less for the lyrics as long as its just got like a good beat and you could dance to it. I don’t know, sometimes it might be easier to be a music girl and not a lyric girl. But since I’m not, let me just say this. Sometimes things find you when you need them to find you, I believe that. And for me its usually song lyrics.

Photo by eL. (at the back of our university-graffiti)

A life taking question;

2011-08-24T00:22:00.000-07:00

اینترویو

2011-08-23T03:49:00.000-07:00

-شما؟

+من؟

-بعله.

+جانم؟

-شغلتون؟

+مشغولم.

-بِه؟

+حفظ ظاهر.

los manos

2011-08-22T01:54:00.000-07:00

Work with your hands, it gives you a story you don’t have to tell with your lips.

طالع اگر مدد دهد: شهرام ناظری ـ رضا قاسمی(1) Reza Ghassemi

2011-08-21T04:55:00.000-07:00

فرمان دهم

2011-08-19T00:36:00.000-07:00

Ego

2011-08-18T12:09:00.000-07:00

گه گیجه به معنای واقعی کلمه‌، چیزی هستش که من دچارشم. نه اینکه فکر کنین ناراحت و پکرمااااا‍ ! اصلا! اتفاقا زندگی به شدت ادامه داره و من درگیر چندتا پروژه‌ای هستم که خودم با این مغز خودم و ده تا انگشتی که خدا بهم داده دارم پله پله می‌برمش جلو. هر روز ساعت 8:30 از خواب بیدار می‌شم‌، توی تختخوابم کش و قوس می‌آم‌، سعی می‌کنم اتفاقای خوبی که می‌تونه اون روز برام پیش بیاد رو توی ذهنم دوره کنم. بعد بلند می‌شم و میز صبونه رو برای خودم می‌چینم. شکر سه تا قاشق چایی خوری. لیوان دسته داری که کفه‌اش از بس چایی توش مونده‌، کدر شده رو تا خرخره از چایی دم کرده مشتی پر می‌کنم. از این نونایی که شبیه روزنامه‌اس سه تا تیکه بزرگ مربا و کره می‌مالم و توی آینه‌ای که جلومه لقمه‌هام رو می‌شمارم. بعد یه نیم ساعت می‌شینم جلوی پنجره و یه سیگار دود می‌کنم. بر‌می‌گردم توی اتاق و می‌شینم سر کار. ظهر‌ِ بنده حدود 1:10 هست که ناهاری می‌خورم و استراحت می‌کنم تا 3 . ساعت 3 دوباره با یه چایی می‌شینم سر کار تا عصر. عصرها هم هر روز یه داستانی دارم برای بیرون رفتن از خونه.

با اینکه هیچ وقت توی زندگیم اینقدر ثابت قدم نبودم‌، اما تا به حال اینقدر زیر پام رو ابر-طور حس نکرده بودم. انگار هر لحظه ممکنه زیر پام خالی شه و با مغز بخورم زمین. این حس تو من امروز در اوج خودش بود. ماجرا از جایی شروع شد که یه سری طراحی رو که تازه روشون کار کردم و بجز همین ده تا انگشت خودم و دو تا چش استیگماتم هیچ کس دیگه حسشون نکرده، فرستادم برای کسی که نظرش خیلی برام مهم بود. صبح که بیدار شدم اما...هیچ جوابی ندیدم توی ایمیل-دونم. یهو انگار یه لگن آب سرد ریختن روم. یعنی خوشش نیومده؟ یعنی حتی وقت نکرده دو خط بنویسه؟

از تفسیر کردن خسته شدم. آخرش توضیح داد‌ که چرا نتونسته، اما من خیلی بی‌حوصله شده بودم. نقاشی‌هایی که محبت توشون بود‌، محبت ندیده رفتن قاطی باقی کارام. اینسپریشن رفت قاطی باقالی‌ها.

آخرش من موندم و علامت سوالی که بهم دهن کجی می‌کرد.

مگه این نیست که هنری که عرضه نشود‌، هنر نیست؟!

الینا- آخرای مرداد 90

I luv my basics

2011-08-14T12:18:00.000-07:00

Photo by eL.

اعاده حق

2011-08-10T07:36:00.000-07:00

با احتساب اینکه من در 6 سالگی به مدرسه رفته ام و هر سال به یه نحوی این ماه گشنگی خدا(ماه مبارک رمضان) به تورم خورده
(تابستونا که زجرش بیشتر بوده)ء
اینجانب حالیکه سعی اکید بر آن داشته که مور دانه کشی را نیازارد
در طول عمر خود
در این بیست و چندی سال هم اکنون حدود 570 روز گشنگی کشیده ام
و
اینک از این تریبون آزاد اعلام می دارم
که در کنار رای دزدیده شده ام
روزهای گشنگی کشیدنم را نیز باز پس می خواهم

امضا
دختر ایرانی بیست و اندی ساله

About self-portrait

2011-08-09T06:40:00.000-07:00

“I paint self-portraits because I am so often alone, because I am the person I know best.”

Frida Kahlo

For me it's exactly the same , even before I read these words!